انتظارِ فرج

انتظار یعنی دویدن..نه ایستادن

زمان همه چیز را التیام نمی دهد!

چند روز میشود که زلزله مردم میهنمان  را خانه خراب کرده است ؟ موجِ تصاویرِ درهم ، مردمی که نا امید و درمانده و مستاصل به ویرانه های به جای مانده از سرمایه ی سالها زحمت کشی هایشان نگاه میکنند ، که با درد ، با زخم ، با بیچارگی  به عزیزان ِ بی جانشان در زیر آوارها نگاه میکنند .  که نایِ فریاد ندارند ، که باور ندارند ، که نمیتوانند  این موجِ لرزانِ غمی که روی تنشان ریخته است را هضم کنند تا ابد .
عکاس ها خوب به تصویر میکشند ؛  نوزادی به خوابِ ابدی رفته یی را که زیرِ آوار پیدا شد ه است . نوزادی که با لبخندی شیرین بعد از سه روز از آوار بیرون آمده است . پدرها و مادرهایی که با رود رود گفتن ،  جنازه در دست شیون میکنند . عکاس ها خوب به تصویر میکشند روزهایشان را .
و من توانِ فکر در موردِ غمی که حادث شده است را ندارم . توان ندارم فکر کنم  و غصه ی روزهایشان را بخورم . میدانید ! این روزها همه کمپینِ حمایت از زلزله زدگان زده اند . از اقصی نقاطِ همین کشور هجوم آورده اند برای کمک های مردمی . دولت  سرش داغ است و مدام  قول ِ حمایت میدهد . قولِ سازندگی . اما برایِ من مثل ِ روز روشن است چند صباحی دیگر ، جوِ عظیمی که این مردم را گرفته است فروکش میکند . همه به روزمره هایشان مشغول میشوند و مردمِ زلزله زده می مانند با داغِ عزیزانشان که روز به روز آوارِ دردهایشان بیشتر و بیشتر میشود . درد کهنه نمیشود ، درد میماند و میماند و میماند . 
من برای زلزله ، برای این روزهایشان ، برای مردمی که مخلصانه کمک میکنند هیچ حسی ندارم ، من فکر میکنم به روزهایِ بعد از این که فراموش میشوند برای همیشه .
روزی شاید زلزله قسمت و تقدیرِ شهرِ من باشد . شاید روزی  مردم ِ شهرِ من چشم به راهِ کمک های مردمی باشند . نیازمند محبت ِ مردمی  که اسمشان هموطن است .
اما کنارِ همه ی اینها کاش شانه یی پیدا شود ، بی حرف بنشیند کنارِ مادرو پدر و فرزندی که باور نمیکنند در یک لحظه ، در کمتر از یک دقیقه  هست و نیستشان را از دست داده اند .
زلزله خبر نمیکند . مثل ِ بیماری لاعلاجی که خبر نکرد ، مثل ِ مرگی که خبر نداد


پ.ن :یه زمانی فکر  میکردم بیماری بدترین نوع مرگه خیلی بعد تر فهمیدم تصادف بدترین نوع مرگه و الان فهمیدم زلزله از همه اینها بدتره که تمام خاطراتت یه دفه آوار بشه روی سرت ....

خدایا خودت درستش کن ..

۴ نظر
Va hid
۲۵ آبان ۱۳:۴۵
حرفهای خوبی زدید امیدوارم فراموش نشوند!!

واقعا مصیبت بزرگیه 

خدا خودش کمک کنه!!

پاسخ :

خواه ناخواه فراموش میشن !
و درد همچنان واسه خودشون میمونه و خودشون !


آشنای غریب
۲۶ آبان ۰۰:۰۷
من حقیقتا تا کنون هیچ کمکی نکرده ام 
البته فرد بی خیالی نیستم منم دل دارم
بنا به دلایلی قصد کمک نداشتم

اما این حرفاتون باعث تلنگر شد 
شاید شاید چند وقت دیگه که کم کم دارن فراموش میشن اگه بتونم میرم 
اگر بتونم البته

چون حرفاتون زیبا بود

و 
از زلزله و عشق ، خبر کس ندهد
آن لحظه خبر شوی که ویران شده ای

پاسخ :

ما آدما هرچقدر هم بهشون کمک کنیم شاید تسلی بهشون بدیم ولی هیچ وقت هیچ وقت نمیتونیم جای عزیزشونو پر کنیم 

و این درد هم چنان ادامه دارد ...
ممنون که خوندید :)
حوا ...
۲۶ آبان ۰۹:۴۹
خیلی بده. خیلی. با همه وجودم درک میکنم. چون لمس کردم...

پاسخ :

واسه هیچ کس الهی که پیش نیاد :(
میلاد دیلمی زاده
۲۶ آبان ۲۳:۳۳
سلام

وب زیبایی داری

هرکسی این پیامو میخونه به وبلاگ ما هم بیاد باهمدیگر تبادل کنیم

http://mdz-music.blog.ir/

ممنون میشم از همکاری
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
About me
وقتی کسی نیست که . .
به او فکر کنی . . .
به آسمان نگاه کن . . .
زیرا در آسمان کسی هست . . .
که به تو فکر کند . .

فَإِنِّی قَرِیبٌ..

:TeLegram
روچــــــــ rochak_255 -ک
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان